Текст песни Niecodzienny Szczon
Перевод песни Niecodzienny Szczon
Niecodzienny Szczon
Tam na kościelnej wieży
Milczał zaklęty dzwon
W tym mieście, w którym mieszkał kiedyś
Niecodzienny szczon.
Żyła w nim wredna panienka,
Niemy czarny kwiat.
Wieczorem pod oknami chłopak jej śpiewał tak:
To moje imię jest —
Andaluzyjski pies.
Pukam do twoich drzwi
Od zmierzchu aż po świt.
Ona jedna słuchać nie chciała,
Głucha na pieśni czar.
Ona jedna w głos się śmiała,
Brała wszystko za żart.
W lesie - na Szczurzych Bagnach się utopił szczon,
Wtedy na kościelnej wieży usłyszano dzwon.
Zaszumiały o tym drzewa,
Zaśpiewał ludziom wiatr,
A nieobecne echo podpowiadało tak na świat:
To moje imię jest —
Andaluzyjski pies.
Pukam do twoich drzwi
Od zmierzchu aż po świt.
Ona jedna słuchać nie chciała,
Głucha na pieśni czar,
Ona jedna w głos się śmiała,
Brała wszystko za żart.
Cała trwoga mieszka w śmierci stogach,
Diabłu się spodobał
Niecodzienny szczon.
W żadnej części
W jej spisie treści się nie mieścił.
Coma —
Poczuł jej aromat z kostuchowego łona
Niecodzienny szczon.
W dalszej części
Nie ma go w tej opowieści już.
Słowa tej piosenki
Pisano na kominach,
Słyszał o niej także
Uliczny kataryniarz.
Znała ją na pamięć
Cała ludność okoliczna —
List do pokoleń,
Legenda uliczna
A ona jedna słuchać nie chciała,
Głucha na pieśni czar.
A ona jedna w głos się śmiała,
Brała wszystko za żart.
Cała trwoga mieszka w śmierci stogach,
Diabłu się spodobał
Niecodzienny szczon.
W żadnej części
W jej spisie treści się nie mieścił.
Coma —
Poczuł jej aromat z kostuchowego łona
Niecodzienny szczon.
W dalszej części
Nie ma go w tej opowieści już.
Nie ma go, nie, nie ma go, nie, nie ma go do nieba, x8
Nie ma go.
Необычный парень
Там, на церковной башне,
Проклятый колокол молчал
В том городе, где когда-то жил
Необычный парень. 1
В нем жила вредная девушка,
Немой черный цветок.
Вечером под окнами мальчик ей пел так:
Это мое имя —
Андалузский пёс.
Я стучу в твою дверь
От сумерек до рассвета.
Она одна слушать не хотела
Глуха к очарованию песни.
Она одна громко смеялась,
Принимала все за шутку.
В лесу, в Крысином болоте, утопился парень.
В это время на церковной башне раздался колокол.
Зашумели о том деревья,
Запел людям ветер,
А неимоверное эхо подвывало так на весь мир:
Это мое имя —
Андалузский пёс.
Я стучу в твою дверь
От сумерек до рассвета.
Она одна слушать не хотела,
Глуха к очарованию песни.
Она одна громко смеялась,
Принимала все за шутку.
Сплошная тревога живет в смерти чертогах,
Дьяволу понравился
Необычный парень.
Ни в одной части
В ее содержании он не помещался.
Кома —
Почувствовал ее запах из каменистого чрева
Необычный парень.
В следующей части
Нет его в этой истории уже.
Слова этой песни
Написаны на дымоходах,
Слышал о ней также
Уличный шарманщик.
Знало ее наизусть
Все местное население —
Письмо к поколениям,
Уличная легенда.
Она одна слушать не хотела
Глуха к очарованию песни.
Она одна громко смеялась,
Принимала все за шутку.
Сплошная тревога живет в смерти чертогах,
Дьяволу понравился
Необычный парень.
Ни в одной части
В ее содержании он не помещался.
Кома —
Почувствовал запах ее запах из каменистого чрева
Необычный парень.
В следующей части
Нет его в этой истории уже.
Нет его, нет, нет его, нет, нет его на на небе, [х8]
Нет его.
1 - Буквально: не ежедневный парень (используется диалектное слово szczon, встречающееся только в регионе, где появилась группа, - Познаньском воеводстве), то есть такой, которого встретишь не каждый день.
